CERNομαι

Πηγαίνοντας στη δουλειά την προηγούμενη εβδομάδα.

Στα μηχανήματα του LHC Point 3 για διορθώσεις.

Παλμογράφοι και οπτικές ίνες.

Εχουμε βγεί με μερικούς Έλληνες και ξένους σε μια πιτσαρία η οποία έχει τέσσερα τραπέζια όλα κιόλα, όσα φαίνονται στη φωτογραφία, και προσφέρει εξαιρετικά ιταλικά γεύματα.

Ο Βικέντιος είναι μαγεμένος από το ιπτάμενο ζυμάρι.

Στο Chamonix για σκί με το Mont Blanc στα αριστερά να το επιβλέπει 3800 μέτρα ψηλότερα.

Σάουνα μετά το σκί.

Το Σάββατο πήγα στο εργαστήριο της δουλειάς για να ¨πειράξω¨ την κονσόλα μου και με περίμενε μια ιδιαίτερη παρέα που εμφανίζεται όταν όλοι είναι απόντες.

Παρέδωσα και τον μετρητή ραδιενέγειας προχθές, έχοντας καταθέσει 0.55mSv στο κορμί μου από τις επισκέψεις στο τούνελ.

Μόλις ανακάλψα ένα μαγαζί που εμπορέυεται κατεψυγμένα που παρασκευάζονται τοπικά και έχουν πολύ καλύτερη ποιότητα από του σούπερ μάρκετ.

Δοκιμή ποικιλίας.

Μην ξεχνάμε τον άρωστο που με λίγη βοήθεια ξεκινάει και σε λίγες μέρες θα πάει στο γιατρό, ξανά.

Τουλάχιστο η υγρασία του αυτοκινήτου μου αρχίζει να μαζεύεται σιγά σιγά.

Το βίντεο από τον συνάδελφο του Ερμή που μου πρόσφερε μαθήματα στο σκι.

Ο ήλιος λάμπει μια μέρα το μήνα και είναι όμορφα.

Piano στο Shakespeare and Company απέναντι σπό την Παναγία των Παρισίων.

Είναι ένα βιβλιοπωλείο από το 1800 κάτι, που προσφέρει παλιά βιβλία για ανάγνωση στον πάνω όροφο και ένα πιάνο για όποιον έχει όρεξη να δώσει ατμόσφαιρα.

Πρώτη φορά στο Λούβρο.

Η διάσημη Τζοκόντα λαμβάνει τα περισσότερα φώτα παρόλο που υπάρχουν πολλά άλλα έργα με μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Η Νίκη.

Αιγυπτιακή ιατρική.

Αφροδίτη η κουλή.

Η τραπεζαρία του Ναπολέοντα.

Lafayette

Η λαική αγορά στο δρόμο του Ερμή είναι πλούσια αλλά δεν καταφέρνει να έχει φρέσκα λαχανικά όπως στο Νότο.

Μέτρηση της ρωγμής στις κατακόμβες του Παρισιού.

Εδώ ξεκινάει ο θάνατος.

Ωωω ναι.

Στην τουριστική διαδρομή κάτω στις κατακόμβες διανύεις ένα από τα νεκροταφεία από τοιχους από κόκκαλα και νεκροκεφαλές ύψους 1,5-2 μέτρων, 1-3 μέτρα πλάτος και μήκος 1 χιλιόμετρο.

Απολίθωμα που βρέθηκε, απόδειξη ότι το Παρίσι ήταν θάλασσα.

Από οτι έμαθα από έναν ντόπιο Έλληνα που είχε πάει στο παράνομο κομμάτι των υπονόμων, κατεβαίνοντας από ένα υπόνομο, το παρίσι είναι ένα μεγάλο νεκροταφείο από κάτω. Όταν χτύπησε η πανούκλα πηγαίναν τους αρρώστους κάτω για μην κολλήσουν οι υπόλοιποι, χωρίς όμως να υπάρχει επιστροφή.

Ένας ακόμα απαγορευμένος.

Πατινάζ στο Δημαρχείο.

Γιαπωνέζικες κρέπες στο Παρίσι ??? Όπως είχε αναφερθεί στο άλλο μπλόγκ, όλα τα εστιατόρια στην Ιαπωνία έχουν κέρινα ομοιόματα από τα πιάτα που προσφέρουν σαν ευκολία στον υποψήφιο πελάτη.