Στη γιορτή μου

Αυτή τη φορά δεν έχω φωτογραφίες από την γιορτή μιας και ήμουν το επίτιμο προσωπο και είχα μερικές εργασίες κατα τη διάρκεια της τελετής. Να βοηθήσω στην προετοιμασία των μεζέδων, να βγάλω αποχειρετιστήριο λόγο και να απλώσω το κακάο στα τρία τεψιά τιραμισού :)

Πολύ λυπάμαι για την απουσία φωτογραφιών γιατί θα ήθελα να έχω μερικές.

Για την έναρξη της εορτής έκανα τα κόλπα μου, κάλεσα μέχρι και πυροσβέστες.

Θα είχε ενδιαφέρον να ενεργοποιούσα το συναγερμό την τελευταία μέρα αλλά δεν θα έφευγα αφήνοντας την καλύτερη εντύπωση, οπότε και δεν είχα συμμετοχή στο συναγερμό φωτιάς που ξέσπασε μόλις ξεκινήσαμε τις προαιτημασίες. Μετά από μισή ώρα μας επέτρεψαν να εισέλθουμε στο κτήριο.

Τουλάχιστο φωτογράφησα τα δώρα και την κάρτα που μου αποδώθηκαν.

Ο τελευταίος καφές;

Fantasticable στο Châtel

 Το καλοκαίρι κάνεαμε μια βόλτα στο Chatel.

Είχε τη γιορτή των Άλπεων, "Η όμορφη Κυριακή" (La Belle Dimanche, fête des alpages).

 Γελάδια και τυριά στο πανηγύρι  με ζωντανή μουσική στα βουνά μεταξύ Γαλλίας και Ελβετίας.

 Τα σαλέ σέρβιραν ντόπια κουζίνα.

Οι χιονοδρομικές διαδρομές χρησιμοποιούνται από ποδηλάτες το καλοκαίρι, για downhill.

 Ο λόγος που ήρθαμε ήταν μια δραστηριότητα που προσφέρεται σε αυτό το μέρος.

 Έτοιμος ο μικρός.

Ούτε οι τραυματίες δεν χάνουν την βόλτα στις καλοκαιρινές πλαγιές.

Μια ώρα μετά την αναμονή για την προαιτημασία, και ακόμα μία ώρα μετά μέχρι να ξεκινίσουμε την κατάβαση. Είχε πολύ ζέστη για να είσαι 2 ώρες στον ήλιο με το κράνος.

Στο δρόμο της επιστροφής απολαύσαμε τις πράσινες βουνοπλαγιές της περιοχής.

Lauterbrunnen

 Μπροστά στο καταφύγιο των χιονοστοιβάδων στο Lauterbrunnen.

 Οι κεντρο-βοριο Ευρωπαίοι δεν το φοβούνται το κρύο, το χαίρονται.

 Σοκολάτα και μπανανοκέικ στην καφετέρια της περιοχής.

Φοντού και ρακλέτ για το κρύο και την πείνα.

Αναπαράσταση της κοιλάδας του Lauterbrunnen ανάμεσα στους κάθετους τοίχους 500 μέτρων και τους καταράκτες του όταν λιώνουν τα χιόνια. Είναι ένα από τα γνωστά μέρη για BASE Jumping με την δική του λίστα θνησιμότητας περί τα 100 άτομα.

 Ο νίντζα των Παρισίων ετοιμάζεται για σκί.

 Στο δρόμο προς Annecy.

 Στο Annecy.

Με τους σφρεσκοφερμένους Έλληνες εργαζόμενους του CERN.

Τα παιδιά του ΠιΤσιΚέι (Πανεπιστήμιο Τση Κρήτης)