Το βίντεο που υποσχέθηκα θέλει λίγο δουλειά και ο ελεύθερος χρόνος είναι λίγο περιορισμένος. Υπομονή λοιπόν, αλλά οι φωτογραφίες είναι έτοιμες.
Φτάνοντας στον Ατλαντικό λίγο πριν τη δύση.
Εδώ είμαστε! Στη μεγαλύτερη γιορτή των Βάσκων.
Το χρυσό εισιτήριο των ταυρομαχιών με τους ελίτ ταυρομάχους της γιορτής.
Γεμάτη δρόμοι, γεμάτες τουαλέτες.
Γεμάτες και οι Βασκικές κουζίνες.
Οι καθαριστές μαζεύουν τα σκουπίδια ταυτόχρονα με όσους χαλαρώνουν την κύστη τους ενώ από τα μπαλκόνια τους καταβρέχουν με κουβάδες νερού.
Βρήκα τον Waldo στο πιο δύσκολο μέρος του κόσμου., χιλιάδες ερυθρόλευκοι...
Παρέλαση με τους βασιλιάδες του καρναβαλιού.
Οι δρόμοι δεν μείναν στιγμή καθαροί.
Τα βασικά στοιχεία της γιορτής. Ερυθρόλευκη ενδυμασία, πολύ σανγκρία και ασθενοφόρα.
Δημόσια ουρητήρια όλη η πόλη.
Το βραδάκι γίναμε μια μεγάλη παρέα με τυμπανιστές και οργώσαμε τα στενά μη αφήνοντας κανένα να κοιμηθεί!
Η τρέλα στα κόκκινα, δεν ξέρω πως επέζησε με τέτοια στολή.
Οι Έλβις ζουν, όχι για πολύ.
Η αρένα από τη μεριά του δρομέα.
Μνημείο των δρομέων.
Τα μπούτια σου Ισπανία!
Εδώ ξεκινάει το μεγάλο πάρτι, μπροστά στο δημαρχείο.
Όλη μέρα πάλευαν με ένα άνισο αντίπαλο.
Η αντιστροφή με την ματιά του Kukuxumusu.
Ο κρασοπόλεμος ξεκινά!
Οι πάντες φοράνε ερυθρόλευκα, μικροί μεγάλοι.
Εκτός από τα σώματα βοηθείας.
Η πλατεία με τα ροζ. Μπροστά στο δημαρχείο κανείς δεν μένει λευκός μετά το κρασί. Ούτε η λευκή μου (πρώην) ζακέτα.
Εκτός της παλιάς πόλης.
Σιέστα στον ήλιο πριν τον αγώνα της ζωής τους.
Μελετώντας τον αντίπαλο.
Πεζοδρομιακή σουίτα πολλών αστέρων (αν δεν έχει συννεφιά), και για ξυπνητήρι το σκυλάκι που ήρθε να κάνει την ανάγκη του παραδίπλα.
Λε Πρεζιτάντε εις τας αρένας, επί του θεάματος.
Ο καβαλάρης δίνει το πρώτο χτύπημα εκ του ασφαλούς. Έτσι για να τρέξουν λίγο τα αίματα.
Το παιχνίδι συνεχίζεται με τους τρεις βοηθούς ταυρομάχους με τις ροζέ κουβέρτες.
Η αρένα της Παμπλώνας.
Ο κύριος ταυρομάχος εισέρχεται δυναμικά και καρφώνει έξι ξυλάκια στην πλάτη του ταύρου.
Μετά από λίγο παιχνίδι το σπαθί εισέρχεται όλο μέσα στην πλάτη του ταύρου.
Εξασθενημένος και ματωμένος περιμένει το τελειωτικό χτύπημα, που είναι πίσω από το κεφάλι, όπου κόβεται ο νωτιαίος μυελός.
Το κουφάρι πάει από την αρένα στα πιάτα λίγων τυχερών κρεατοφάγων.
Από την μεριά των θεατών.
Μουσικές και χοροί με το πέρας των θυσιών.
Αυτό που μένει στο τέλος, είναι σκόνη από την αρένα των ταυρομάχων, κολλημένη με την Βάσκικη σανγκρία. Και πως είμαι ακόμα εδώ :)
